Zabytki Sandomierza

  • Kamienica klasycystyczna, wzniesiona w połowie XIX w., pełniła rolę posterunku policji i żandarmerii, stąd nazywana jest " odwachem". Obecnie siedziba sandomierskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, które zajmuje się obsługą turystów ; ul.Rynek 12.

  • Pałac Biskupów Sandomierskich, ul. Mariacka 7. Wybudowany na miejscu głębokiego parowu z materiału budowlanego uzyskanego z rozbiórki kościoła św. Marii Magdaleny. Budynek w stylu klasycystycznym, z półokrągłą kaplicą, od ul. Długosza otoczony ogrodem.

  • Kamienica "Pod Ciżemką", Rynek 27. Narożna kamienica mieszczańska z zachowanymi podcieniami, dawniej zwana "domem Węgra Lazarczyka". Obecna nazwa pochodzi od ceglanego odcisku w kształcie ciżmy, znalezionego w czasie restauracji budynku.

  • Kamienica Mikołaja Gomółki, Rynek 14. Należała do sławnego obywatela miasta, utalentowanego kompozytora i muzyka dworu królewskiego. W 1580 r. skomponował muzykę do przekładu Psalmów Jana Kochanowskiego, wydaną pod tytułem Melodie na psałterz Polski.

     

  • Kamienica Oleśnickich, Rynek 10. Najlepiej zachowany dom mieszczański, przebudowany w XVIII w wg. projektu Józefa Karśnickiego. Zachowały się podcienia, które posiadały wszystkie kamienice przy Rynku. W kamienicy Oleśnickich w 1570 r. trzy reformowane wyznania, kalwiniści, luteranie oraz bracia czescy podpisały umowę wzajemnej tolerancji, tzw. "Zgodę Sandomierską".

  • Konwikt Boboli, Rynek 5. Budynek internatu dla młodzieży szlacheckiej, studiującej w Collegium Gostomianum, ufundowany przez Jakuba Bobolę w 1635 r. Zachowane skarpy od strony ul. Bartolona wzmacniają sklepienia kamienicy.

     

     

  • Wąwóz lessowy o długości około 500 metrów, o stromych ścianach dochodzących do 10 m. wysokości. Powstał w wyniku erozji skały lessowej, odsłaniającej korzenie rosnących na zboczach drzew. Pomnik przyrody. Wąwóz rozdziela wzgórza Świętojakubskie i Świętopawelskie. Jest to najpiękniejszy wąwóz spośród lessowych wąwozów sandomierskich.

  • Pomiędzy wzgórzem staromiejskim, a centrum miasta, krajobraz przecina rozległy wąwóz lessowy nazywany "Piszczelami". Nazwa pochodzi od kości ludzkich wydobywanych w trakcie prac rolniczych. Prawdopodobnie, były to kości mieszkańców miasta, którzy ginęli w trakcie trzech kolejnych najazdów tatarskich, zaś tam zostali pochowani.

    Według legendy, to tu właśnie znajdowały się podziemia, którymi Halina Krępianka wprowadzić miała tatarów do miasta.

    Obecnie teren zagospodarowany jako park rekreacyjny, z wieloma atrakcjami. M.in. moż ...(więcej)